CYNK w grafice

Cynk (Zn) - c. wł. 7,1 - punkt topliwości 419°C. Otrzymuje się przez prażenie rudy cynku przy dostępie powietrza i przez ogrzewanie jej następnie z węglem. Blachy z czystego cynku mają barwę błękitno-białą, przełom krystaliczny i są twarde. Cynk ogrzany do temperatury 100-150°C daje się łatwo walcować, kuć i prasować, natomiast ogrzany do 200°C staje się kruchy i łamliwy. Na wolnym powietrzu powleka się szarą powłoką będącą tlenkiem cynku, która chroni dalszą część cynku przed utlenianiem się. Cynk ma mniej zalet w rytownictwie niż miedź, gdyż odznacza się niewielką plastycznością i jest dosyć kruchy, jest natomiast o wiele tańszy od miedzi i dlatego ma duże zastosowanie w grafice.

W technikach grafiki artystycznej, podobnie jak w chemigrafii, używa się płyt cynkowych graficznych (chemigraficznych); posiadają one znormalizowany skład chemiczny, format 50X65 cm oraz grubość 1 mm, 2 mm, 5 mm. Płyty są odlewane fabrycznie. Podczas stygnięcia powierzchnia górna i dolna jest nieco odmienna. Powierzchnia dolna jest bardziej drobnoziarnista, trawienie na niej przebiega równomierniej, przeto nadaje się lepiej do celów graficznych. Na strome górnej umieszczony jest znak firmy. Cynk powinien być czysty bez domieszek węgla, ołowiu, siarki, antymonu i arszeniku. Dodatek kadmu z niewielką ilością magnezu i aluminium jest korzystny, gdyż ogranicza powstawanie gruboziarnistej struktury przy ogrzewaniu, pozwala na równoczesne trawienie i daje dostateczną twardość płytom.

09.06.2009. 21:50

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


6 + 9 =