Żółcień chromowa w malarstwie olejnym

Żółcień chromowa jest chromianem i siarczanem ołowiu. Do malarstwa wprowadzono ją na początku XIX w. Występuje w odcieniach od żółto cytrynowego poprzez ciemnożółty, pomarańczowy do czerwonego. Najczęściej używana jest w malarstwie olejnym i temperowym. W technikach kazeinowej, wapiennej i krzemianowej nie jest trwała, zmienia barwę, zwłaszcza w jasnych odcieniach, na pomarańczowe. Wrażliwa jest na działanie siarkowodoru, gdyż zawiera związki ołowiu i nie można jej mieszać z farbami pochodzenia siarkowego. Do techniki freskowej nie nadaje się. Żółcień chromowa bywa używana do produkcji zielonych farb w połączeniu z błękitem paryskim (zieleń chromowa).
Fabryki produkują rozmaite gatunki żółcieni chromowych o różnych odcieniach i wartościach pod nazwami: żółcień cytrynowa, królewska, ołowiana, paryska i patentowa. Należy jeszcze zaznaczyć, że żółcienie chromowe ciemnieją na świetle, chromy zaś pomarańczowe i czerwone są znacznie trwalsze. Dodatnią jej cechą jest dobre krycie i szybkie wysychanie.

04.06.2009. 23:02