Żółcień kadmowa w obrazach

Żółcień kadmowa (siarczek kadmu) występuje w odcieniach: cytrynowym, jasno żółtym, ciemnożółtym i pomarańczowym. Do malarstwa wprowadzono ją w początkach XIX w. Żółcienie kadmowe jasne są mniej trwałe niż ciemne, gdyż tracą barwę na świetle, tzn. bieleją. Siła krycia jasnych odcieni żółcieni kadmowych jest mniejsza od ciemnych. Jest intensywna w barwie i trwalsza od żółcieni chromowej. Można ją mieszać ze wszystkimi farbami, z wyjątkiem farb miedzianych. Żółcień kadmowa zmieszana z bielą ołowianą nosi nazwę żółcieni brylantowej, jasnej i ciemnej. Na ogół jest farbą wartościową używaną w technice olejnej, temperowej i akwarelowej. Nie jest trwała w technice freskowej, krzemianowej i kazeinowej. Według najnowszych poglądów technologicznych mieszaniny żółcieni kadmowej z farbami żelazowymi są nietrwałe.

04.06.2009. 23:03