PIGMENT

Mezzotinta rozwijała się we Francji, a następnie w Anglii, gdzie stała się w XVIII w. sztuką graficzną niemal narodową. We Francji odbija się kolorowe mezzotinty z wielu płyt, w Anglii z jednej, którą się koloruje przez wcieranie farby małymi tamponikami. Do wielkich mistrzów mezzotinty barwnej możemy zaliczyć Johna Rafaela Smitha (1752-1812).

Odmianą suchej igły jest technika pigmentowa. Na folii trójoctanowej używanej do produkcji błon fotograficznych wykonuje się rysunek przy użyciu ostrej igły akwafortowej. Powstają wówczas wklęsłe kreski z szorstkim brzegiem. Rytowanie ułatwia podłożony pod folią rysunek odwrócony. Po ukończonej pracy wciera się tamponikami czarny lub kolorowy pigment. Do tego celu może być użyta laseczka chudej pastelowej kredki. Przez pocieranie nią pigment wypełnia wyryte kreski oraz zaczepia się o ich szorstkie krawędzie. Następuje przenoszenie rysunku na papier - najlepiej groszkowany przez dosyć mocne gładzenie odwrotnej strony folii stalowym gładzikiem. Powstałą odbitkę, podobną do rysunku kredowego i pastelowego, utrwala się fiksatywą do pasteli. Technikę opracował autor niniejszej książki.

09.06.2009. 21:19

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


5 + 3 =