Przygotowanie płytek metalowych

Przygotowanie płytek metalowych

Płytę miedzianą lub cynkową przycina się na dany format. Ewentualne wybrzuszenia blachy wyklepuje się drewnianym młotkiem na filcowej podkładce. Następnie krawędzie blachy fazuje się skośnie pilnikiem - w celu uniknięcia przecinania papieru i filcu podczas wykonywania odbitki pod prasą. Fazowany brzeg blachy musi być wygładzony, aby nie dawał ciemnego tonu na rycinie. Drobne ryski powstałe przy fabrycznym polerowaniu i w transporcie zatrzymują farbę tworząc na odbitce rodzaj tonu. Większe ryski usuwa się z płyty szlifując wodoodpornym papierem ściernym nr 150-600 wzdłuż kresek, następnie pastą polerską, np. „Reflex", przy użyciu kawałka filcu, również zawsze w tym samym kierunku. Płytę można polerować innymi materiałami polerskimi, jak węglem drzewnym z wodą i oliwą. Odtłuszczanie powierzchni płyty przeprowadza się tylko w technikach trawionych. Po oczyszczeniu płyty ługuje się ją (ług sodowy o średnim stężeniu), lub dokładnie przeciera się benzyną, a następnie octem lub też kredą szlamowaną ze spirytusem i miąższem ziemniaka. Po tych zabiegach blachę zmywa się wodą i wysusza nie dotykając jej powierzcłrni palcami. Teraz można już pokrywać ją werniksem lub napylać asfaltem.

Przenoszenie rysunku na płytę

Następnym procesem w przygotowaniu płyty jest powleczenie jej cienką warstwą białej tempery lub gumą arabską czy miękkim lub twardym werniksem akwafortowym. Płytkę kładziemy na kawałku tektury i dokładnie obrysowujemy ołówkiem. W razie uzupełniania rysunku na płytce można jej kontur łatwo uzgodnić z konturem rysunku na kalce przyklejonej do brzegu tekturki. Na płytkę nakładamy kalkę z konturem rysunku, który przenosimy za pomocą podłożonej suchej kalki (bibułka przetarta chudą kredką sangwinową) i twardego dobrze zaostrzonego ołówka. Uzyskany tak ślad konturu na płytce oprowadzamy lekko cienką stalową igłą, a po zmyciu gruntu wcieramy farbę drukarską w celu dokładnego jej uwidocznienia. Przystępując już do właściwego ryto,wania, kładziemy płytkę na poduszce rytowniczej ze skóry wypełnionej piaskiem albo umocowujemy ją na specjalnej kuli rytowniczej. Usytuowanie jej w ten sposób daje nam potem możliwość obracania nią i pochylania, co bardzo ułatwia rytowanie. Do rozpraszania światła używa się ekranu (bleitram z napiętą kalką techniczną). Opracowany projekt (rysunek) ogląda się w lusterku odwrócony, co w znacznej mierze ułatwia rytowanie. Posługujemy się też lupą umocowaną na ramieniu i statywie przy wykonywaniu małych i precyzyjnych prac. Graficy mają swoje wypracowane sposoby przenoszenia rysunków z oryginału na płyty metalowe. Zależy to od samego rysunku i techniki graficznej.

09.06.2009. 21:04

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


5 + 5 =