MONOTYPIA

W technice tej można uzyskać tylko jedną odbitkę. Na gładkiej lub zamatowanej szybie rozprowadza się cienko i równomiernie farbę drukarską za pomocą wałka. Na położonym na niej papierze gładkim lub szorstkim rysuje się ołówkiem, patyczkiem, kostką introligatorską lub innym narzędziem. Tak na papierze odciska się rysunek. Sposób ten nazywa się monotypią graficzną.

Można również na blasze malować cienko obraz olejno a następnie odbitki wykonuje się na papierze z pewnym wyczuciem ręcznie przez pocieranie kostką, pobijanie szczotką lub w prasie. Jest to tzw. monotypia olejna.

Ciekawe faktury można otrzymać przygotowując rysunek na kamieniu litograficznym, na gładkiej lub zamatowanej tafli szklanej lub blasze cynkowej przy użyciu farb drukarskich rozpuszczonych pokostem. Kolorowe farby drukarskie wprowadza się na płytę szpachlą, pędzlem, wałkiem lub wreszcie patykiem itp. Cały rysunek lub jego części spryskuje się rozpuszczalnikiem benzynowym, terpentyną, a potem wodą. Powstają wtedy różne plamy i zacieki, tworząc nieoczekiwane efekty malarskie i graficzne. Dobór chłonnego (bibulastego) lub klejonego papieru nie jest obojętny. Odgrywa tu dużą rolę pomysłowość grafika. Odbitkę wykonuje się za pomocą kostki filcowej i kostki introligatorskiej jak również przy użyciu zaciętego patyczka. Opisaną metodę można nazwać fakturotypią w celu odróżnienia jej od innych metod monotypii. Ponieważ monotypia dostarcza tylko jedną odbitkę, dlatego przez wielu plastyków nie jest uznawana za technikę graficzną, lecz metodę malarską.

09.06.2009. 21:36

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


3 + 7 =