WERNIKS AKWAFORTOWY

W sprzedaży nie spotykamy gotowego werniksu akwafortowego, możemy go sporządzić sami według następującej recepty:
  • wosk pszczeli żółty 4 dkg
  • mastyks sposzkowany 2,5 dkg
  • kalafonia sproszkowana 3 dkg
  • smoła szewska 1 dkg
  • asfalt syryjski 2,5 dkg

Wszystkie wymienione składniki należy dokładnie rozdrobnić. Wosk, mastyks, kalafonię i smołę topi się osobno w żelaznym lub polewanym naczyniu. Roztopione i dokładnie zmieszane składniki wlewa się do roztopionego w osobnym naczyniu asfaltu syryjskiego. Po dokładnym zmieszaniu i lekkim ostudzeniu wlewa się roztopiony werniks do gorącej wody, w której zachowuje on swą plastyczność i daje się ulepiać w gałki i laseczki. Jeżeli do roztopionego werniksu dodamy asfalt, będzie twardszy. Jednak nadmiar asfaltu może spowodować odpryskiwanie masy werniksowej. Jeżeli werniks zawiera jakieś zanieczyszczenia (obce ciała) to należy gałkę werniksu owinąć w gazę lub gęsty muślin, który podczas topienia werniksu na płytce metalowej pełni funkcję filtru, zatrzymując wszelkie zanieczyszczenia.

Chcąc płytkę metalową pokryć werniksem należy ją wypolerować drobnym papierem ściernym, pastą „refleks", odtłuścić kredą ze spirytusem, ługiem lub ziemniakiem, następnie równomiernie podgrzać na kuchence gazowej lub elektrycznej ok. 80°C. Gałkę werniksu przykłada się do płytki w kilku miejscach.- Po rozpuszczeniu się na niej masy, kładziemy płytkę na kawałku czystego papieru i lekkimi pionowymi uderzeniami skórzanego tamponu rozprowadzamy werniks od krawędzi do krawędzi płytki, cienko i równomiernie po całej powierzchni. Tak power-niksowaną płytę osmalamy kopciem nad płomieniem świecy, a po ostudzeniu powstały czarny osad wtapia się w werniks na piecyku, uważając przy tym, aby go nie przepalić. Na tak otrzymanej czarnej powierzchni werniksowej płytki możemy już rysować igłą akwafortową lub innymi narzędziami graficznymi.

09.06.2009. 22:26

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


6 + 7 =