Obrazy olejne

RYSUNEK TUSZEM

Tusz używany jest od najdawniejszych czasów w Chinach do malowania za pomocą pędzelka licznych znaków chińskiego alfabetu oraz do celów artystycznych, tzn. do malowania na papierze i jedwabiu. Pierwotne tusze chińskie były wyrabiane z czarnej ziemi lub mielonego węgla kamiennego. W III wieku p.n.e. sporządzano tusz z sadzy spalonego drzewa sosnowego lub świerkowego, którą formowano w kształcie kul. Został on wyparty w X w. n.e. przez tusz w formie sztabików, a od XV w. zaczęto produkować sadzę z lamp oliwnych, najczęściej ze spalonego oleju drzewnego, kamforowego i sezamowego. Jako spoiwo najczęściej stosowano karuk i klej glutynowy lub gumę roślinną. Przez dokładne ugniatanie odpowiednio dobranych składników uzyskiwano masę, którą formowano w postaci lasek i suszono. Tusze w ten sposób produkowane do dziś są najlepsze do użycia po kilku latach od daty wyprodukowania. Przed użyciem uciera się je z wodą na porcelanowym talerzyku — po zaschnięciu są nierozmywalne. Chińczycy najczęściej posługują się pędzelkami sporządzonymi z włosa koziego, wilczego, zajęczego i borsuczego.

W Europie, tuszem do malowania posługiwano się dosyć dawno, ale rozwój tej techniki przypada na epokę baroku. Tusze używane są do kreśleń technicznych i wykonywania rysunków, pieczęciowe tusze — do odbijania pieczęci. Ze względu na główny składnik tusze kreślarskie i rysunkowe dzielimy na: sadzowe (czarne), anilinowe (kolorowe), mineralne (białe). Do celów rysunkowych używamy trwałe tusze sadzowe oraz anilinowe wrażliwe na światło słoneczne tracące pod jego wpływem intensywność barwy. Tusz mineralny jest w kolorze białym. Nazwę swą bierze od mineralnego pochodzenia, gdyż może on zapewnić dobre krycie np. na czarnym papierze. Jedna z recept spoiwa tuszu rysunkowego:

• szelak 8 g
• boraks 10 g
• guma arabska 4 g
• woda destylowana 60 cm3
• czerń (ilość zależy od wydajności czerni)

Szelak dokładnie utrzeć, następnie wsypać boraks i razem ucierać. Wsypać do zagrzanej wody i dobrze mieszać. Po upływie godziny szelak dokładnie się rozpuszcza. Do otrzymanego roztworu wsypać po trochu utartą na pył gumę arabską, przy czym trzeba dobrze mieszać. Najlepiej jednak rozpuścić gumę arabską osobno i wlać do spoiwa szelakowego. Po dokładnym wymieszaniu otrzymane spoiwo powinno tworzyć jednorodną ciecz. Podczas rozpuszczania składników roztwór powinien być stale ciepły. Najlepiej wstawić naczynie (kubek porcelanowy) ze spoiwem do garnuszka z gorącą wodą. Następnie spoiwo wlewa się do miski porcelanowej do ucierania, do której wsypuje się czerń. Wszystko razem uciera się najdokładniej. Należy wykonywać próbę sklejenia i siłę zabarwienia tuszu. Jeśli sklejenie jest jeszcze słabe, można dodać jeszcze gumy arabskiej. Otrzymany tusz można rozcieńczyć wodą destylowaną. Czerń (sadza) — lampowa, gazowa, ze spalenia kamfory i śliwy i in. użyta do wyrobu tuszu musi być doskonale miałka, lekka i gatunkowo najlepsza. Próby z tak sporządzonym tuszem rysunkowym przeprowadza się na skrawkach papieru rysunkowego.

Przykłady rysunków tuszem

Tusz powinien łatwo spływać z piórka i grafionu linią nieprzerwaną i w ciągu paru minut zasychać zachowując lekki połysk Powinien być również kryjący przy malowaniu pędzlem bez rozcieńczania go wodą. Można również robić różne podmalówki akwarelowe, gdyż tusz ten jest niezmywalny. Zdarza się czasem, że kupiliśmy tusz rysunkowy, który jest zmywalny. Aby otrzymać tusz niezmywalny wodą lub farbą wodną, dodaje się do niego 2°/o rozczyn chromianu potasu. Osiąga się to również przez dodanie paru kropel formaliny.

06.06.2009. 12:31

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany