RYSUNEK WĘGLEM

Węgiel drzewny należy do najstarszych materiałów stosowanych w malarstwie. O sporządzeniu węgla drzewnego przez artystów pisze Cennini. Szczególnie chętnie stosowano ten materiał od początku XVI w.

Do rysowania stosuje się węgiel drzewny w laseczkach o różnej twardości, wyrabiany z drewna lipy, leszczyny, wierzby lub bukszpanu w procesie suchej destylacji drewna. Może być uzyskany ze wszystkich gatunków drewna. Wypalony węgiel winien być przed użyciem sprawdzony pod względem twardości i siły krycia (zaczernienia). Najodpowiedniejszym materiałem (podobraziem) do tej techniki jest najczęściej papier, karton o powierzchni szorstkiej. Podczas rysowania tony rozjaśnia się za pomocą wiszorów z papieru lub ze skóry, gumy chlebowej, suchej flanelki, gąbki, pędzla, gałki ulepionej ze świeżego chleba lub modeluje się palcem. Wszelkie korekty przeprowadza się łatwo z uwagi na małą przyczepność węgla do podłoża. Większą trwałość rysunku uzyskujemy przez jego utrwalenie fiksatywą. Gotowe fiksatywy są do nabycia w handlu. Można użyć również roztworu (1 litr denaturatu i 20 g sproszkowanej jasnej kalafonii lub biały szelak).

Utrwalanie odbywa się przy użyciu ustnego lub ręcznego rozpylacza przez rozpylenie roztworu z odległości 0,5—1 m na pochyło ustawiony rysunek. Należy uważać, aby rysunek nie był przemoczony.

06.06.2009. 12:23

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


7 + 6 =