Obrazy olejne

Zaprawa na płótno do zwijania dekoracji

Zaprawa na płótno do zwijania dekoracji (wg A. Bożyka)

• mąka pszenna 4 kg
• klej stolarski 1,5 kg
• mydło 0,5 kg
• gliceryna 0,5 kg
• kreda 4 kg
• woda ciepła 70 1 (5 wiader wody)
• kwas karbolowy 2°/« całej masy

Klajster z mąki pszennej zmieszać z klejem stolarskim na ciepło, na­stępnie wlać roztopione mydło i glicerynę dokładnie mieszając. Osobno rozrobić kredę z wodą na gęsto. Zamiast kredy można dać bieli cyn­kowej, która wpływa na miększą powierzchnię zaprawy. Przygotowane spoiwo zmieszać dokładnie z rozrobioną kredą i rozcieńczyć wodą. Za­prawą tą powleka się cienko najlepiej płótno lniane.

Po wykonaniu każdej zaprawy powinno się przeprowadzić próbę na sklejenie pokrywając nią skrawek płótna lub kartonu. Jeśli po wyschnię­ciu zaprawa wykaże ścieralność (biały ślad na dłoni), dodaje się do niej trochę wzmocnionego kleju. Jeśli olej lniany nie wiąże się dobrze z po­zostałymi składnikami zaprawy, dolewa się trochę wody amoniakalnej dokładnie mieszając i podgrzewając. Użyta kreda do zaprawy musi być przesiana, namoczona ok. 12 godzin, biel cynkowa świeża (nie utleniona). Całą zaprawę dobrze jest również przecedzić przez sito.

Płótno pokrywa się zwykle dwiema cienkimi warstwami zaprawy. Na drewnie i na innych sztywnych materiałach możemy nałożyć znacz­nie więcej warstw. Po wyschnięciu pierwszej warstwy powleka się nią po raz drugi i podobnie po raz trzeci. Rozprowadzenie zaprawy powinno odbywać się cienko pasami w kratkę, tak by osiągnąć największą rów­nomierność pokrycia płótna lub deski. Płótno i deski powinny schnąć w pozycji leżącej lub nieco pochylonej. Aby wysychanie zaprawy prze­biegało równomiernie i szybko, podkłada się pod krosna drewniane klocki.

Ostatnio coraz częściej używa się jako zaprawy do malarstwa olej­nego i temperowego - białej farby emulsyjnej (polinit). Jest elastyczna, niezmywalna i odporna na czynniki zewnętrzne. Można ją zabarwiać temperami. Pędzle przed zaschnięciem farby emulsyjnej należy dokład­nie umyć. Polinit powinien być użyty przed upływem daty ważności i nie przemarznięty. Płótna i deski pogruntowane wodą klejową pokrywa się cienkimi warstwami polinitu.

W sprzedaży bywają płótna już pogruntowane zaprawą gumową, olejną, emulsyjną itp. — sprzedawane na metry rozwijane z wałka. Nie zawsze odpowiadają one wymogom artystów malarzy.

Komentarze (0) 05.06.2009. 14:49

Zaprawa malarska - półtłusta

Zaprawa półtłusta

• kreda szlamowana 1 cz.
• gips alabastrowy 0,5 cz.
• biel cynkowa 1 cz.
• olej lniany lub pokost z dodatkiem werniksu damarowego 0,5 - 1 cz.
• woda klejowa (klej stolarski) z bardzo małym dodatkiem gliceryny

Kredę, gips i biel cynkową zmieszać z wodą klejową do gęstości śmie­tany, dodać olej. Pokryć na ciepło — mieszając zaprawę. . Gips alabastrowy używany do zapraw malarskich powinien być przy­gotowany następująco. Do czterolitrowego garnka z wodą wsypuje się stopniowo jeden kilogram gipsu i dokładnie miesza się go około pół godziny, po czym pozostawia na 15 minut. Po odlaniu wody osiadły na dnie garnka gips uciera się, a następnie ulepią z niego kule wielkości bulki i suszy na słońcu. Po takim zabiegu gips twardnieje, a po wy­suszeniu łatwo się rozpada. Jako składnik do zapraw malarskich, jest w tym stanie najodpowiedniejszy, gdyż nie tężeje prędko i nie utrudnia gruntowania, zwłaszcza gdy jest użyty w większych częściach wagowych lub objętościowych.

Komentarze (0) 05.06.2009. 14:48

Zaprawa skrobiowa

Zaprawa skrobiowa (wg H. Nolpy)

klej skrobiowy pszenny (1:15) 100 cz.

gliceryna 12 cz.

biel cynkowa , 10 cz.

Dobrze rozmieszać na średnio gęstą zaprawę. Klej skrobiowy (zob. kleje).

Komentarze (0) 05.06.2009. 14:36

Zaprawa olejna

Zaprawa olejna (wg M. Doernera)

kreda 1 cz.

biel cynkowa 1 cz.

werniks olejny 1—2 cz.

woda klejowa (70—100) 1 cz.

Zaprawę rozcieńcza się ciepłą wodą i pokrywa się podobrazie na ciepło. W razie zbytniej chłonności nasyca się wodą klejową, werniksem dama­rowym (1 cz. żywicy damarowej w 4 cz. oleju terpentynowego). Można użyć fiksatywę.

Komentarze (0) 05.06.2009. 14:31

Zaprawa emulsyjna

Zaprawa emulsyjna (wg B. Slansky'ego)

• kreda pławiona 1 cz.
• biel cynkowa 3 cz.
• rozpuszczona w wodzie żelatyna
• w stosunku 1:20 z dodatkiem
• bardzo małej ilości gliceryny 2 cz.
• olej lniany polimeryzowany,
• w którym jest stopiona V* żywicy
• damarowej 0,5—1 cz.

Zaprawa emulsyjna zawiera zawiesinę olejno-żywiczną w roztworze kle­ju z dodatkiem pigmentów. Jest bardziej elastyczna od zaprawy klejowej i po kilku dniach można na niej już malować. Aby utraciła całkowicie swą chłonność, powleka się ją werniksem damarowym lub spryskuje się roztworem szelaku w spirytusie denaturowanym.

Komentarze (0) 05.06.2009. 14:30