Werniks damarowy

Werniks damarowy

Recepty:

  • damara sproszkowana 1Q0 cz.
  • polimeryzowany oloj lniany 10—15 cz. olejek terpentynowy 300 cz.
  • żywiczan kobaltowy 0,2 cz.

Damarę rozpuszcza się w polimeryzowanym oleju bardzo powoli na małym płomieniu, następnie dodaje się trochę olejku terpentynowego. Skoncentrowany roztwór rozrzedza się olejkiem terpentynowym. Do­datek żywiczanu kobaltowego przyspiesza schnięcie werniksu. Wystany werniks przelewa się do butelki, a rozgrzewa się go powoli na słabym ogniu. Przechowuje się go w ciemnym miejscu.

  • damara sproszkowana 100 cz. olejek terpentynowy 150—200 cz.
  • polimeryzowany olej lniany 10—15 cz. żywiczan kobaltowy " 0,2 cz.

Damarę wsypuje się do woreczka z gazy i zawiesza w naczyniu szkla­nym z olejkiem terpentynowym. Po kilku dniach damara rozpuszcza się, zanieczyszczenia pozostają w woreczku. Do roztworu dodaje się oleju polimeryzowanego i odstawia na parę tygodni. Werniks przechowuje się we flaszce w ciemnym miejscu. (B. Slansky).

Na obrazy temperowe półmatowe i matowe do werniksu damarowego dodaje się wosku pszczelego od 10—40% stopionego na łaźni wodnej i rozpuszczonego w terpentynie. Ważną rzeczą jest odwodnienie skład­ników werniksu, w przeciwnym razie może nastąpić zmętnienie wer­niksu. Pokryty obraz werniksem damarowowoskowym dobrze jest prze­trzeć flanelą lub miękką szczotką.

Kiedy można nałożyć warstwę werniksu końcowego?
Kiedy farba jest całkowicie sucha. Przy standardowej warstwie farby po roku, a przy grubej warstwie po kilku latach.

05.06.2009. 16:30

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


6 + 9 =