Werniks mastyksowy

Najczęściej stosowanym i łatwym do sporządzenia, przeźroczystym i nieszkodzącym malowidłu jest warniks mastyksowy.
  • mastyks sproszkowany 1 cz.
  • terpentyna francuska lub olejek terpentynowy 3 cz.

Mastyks rozpuszcza się na, ciepło w terpentynie. Do naczynia z go­rącą wodą wkłada się słoik z terpentyną, następnie woreczek z gazy wypełnia się mastyksem i zanurza (zawiesza) w terpentynie tak, aby nie dotykał dna słoika. Gaza zatrzymuje zanieczyszczenia mastyksu. Słoik należy przykryć szybką szklaną. Mastyks jest dosyć trudno rozpuszczal­ny i dlatego trzeba na jego całkowite rozpuszczenie dłuższego czasu. Do werniksu można dodać niewielkiej ilości oleju lnianego polimeryzo­wanego. Otrzymany werniks przechowuje się w zamkniętych flaszecz-kach. Werniks najlepiej sporządzać samemu, gdyż te, które są w sprze­daży, bywają fałszowane domieszkami obniżającymi wartości werniksu i przydatność do celów artystycznych. Na naszym rynku znane są wer­niksy „Rembrandt" produkcji Telensa, używane podczas malowania, i tzw. końcowe.

Obraz lekko podgrzany najlepiej werniksuje się płaskim, szerokim pędzlem lub przez rozpylenie równomierne aparatem natryskowym. Po tym zabiegu obraz powinien być przechowywany w pomieszczeniu suchym w temperaturze pokojowej.

Po upływie dłuższego okresu czasu może powstać zamatowanie (zanik połysku) werniksu na obrazie pod wpływem chemicznego rozkładu ży­wic lub pod wpływem wilgoci, zmian temperatury, przemywania wodą lub tarcia. Zależy ono również od użycia samego werniksu, od jego składników i od rodzaju malowidła (chłonności zaprawy), które powle­kamy tym werniksem. Można przyjąć na podstawie doświadczenia, że im werniks zawiera mniej substancji tłustych (olej lniany), tym bardziej jest skłonny do»utraty połysku.

05.06.2009. 16:10

Komentarze

Ten temat nie został jeszcze skomentowany

Dodaj komentarz

* = wymagane pole

:

:

:


9 + 8 =